DOMOWY KOŚCIÓŁ

Domowy Kościół w naszej parafii ma swój początek w 1995 roku, kiedy to powstał pierwszy krąg rodzin. Założycielem i pierwszym moderatorem był pracujący wówczas w naszej parafii ks. Janusz Wilusz. W 1996 roku w Technikum Mechanicznym odbyły się pierwsze rekolekcje ewangelizacyjne. Owocem duchowym tych rekolekcji było powstanie przy naszej parafii drugiego kręgu, a także kilku kręgów na terenie Sanoka i w okolicznych miejscowościach. Drugie rekolekcje ewangelizacyjne organizowane w naszej parafii w 1998 roku, spowodowały, że na terenie naszego miasta Domowy Kościół rozrósł się do szesnastu kręgów. Wtedy w diecezji została podjęta decyzja o utworzeniu Rejonu Sanockiego.

Moderatorem Rejonowym został ks. Wiesław Marecki (aktualnie pracuje w Kamerunie ).  Obecnie opiekunem duchowym naszej wspólnoty, oraz moderatorem rejonowym rejonu Sanok jest ks. Łukasz Piróg .

W październiku 2004 roku w październiku Domowy Kościół zorganizował w naszej parafii kolejne rekolekcje ewangelizacyjne, które odbyły się w Szkole Podstawowej nr 3. Uczestniczyło w nich 350 osób. Rekolekcje te były ważnym wydarzeniem w parafii i wielką ucztą duchową dla uczestników. Wszystkim małżonkom, którym zależy na prawdziwej jedności małżeńskiej i dobrym wychowaniu swoich dzieci w duchu chrześcijańskim pragniemy przybliżyć cele, zadania, program i metody działania Domowego Kościoła.

Domowy Kościół jest małżeńsko-rodzinnym ruchem świeckich w Kościele działającym w ramach Ruchu Światło-Życie, który jest jednym z nurtów posoborowej odnowy Kościoła w Polsce. Domowy Kościół łączy w sobie charyzmaty Ruchu Światło-Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre-Dame (END), tworząc właściwą dla siebie drogę, zwaną charyzmatem Domowego Kościoła.Założycielem Domowego Kościoła jest Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki(1921-1987).

Duchową kolebką Domowego Kościoła jest Krościenko n/Dunajcem, gdzie w 1973r. odbyły się pierwsze oazy rodzin.    Znakiem Domowego Kościoła są dwa greckie słowa: FOS (światło) i ZOE (życie), wpisane w kształt krzyża, wyrastającego spomiędzy dwóch złączonych obrączek, umieszczonych wraz z krzyżem w stylizowanej figurze domu.

Świętem patronalnym DK jest Niedziela Świętej Rodziny. Pismem formacyjnym DK jest „Domowy Kościół List do wspólnot rodzinnych”, wydawany od 1975 roku, którego pierwszym redaktorem był Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki.

Domowy Kościół jest otwarty na współpracę z innymi ruchami posoborowej odnowy w Kościele. Program formacyjny DK kształtowany jest na podstawie materiałów formacyjnych Ruchu Światło-Życie i END dokumentów Soboru Watykańskiego II oraz aktualnego nauczania Kościoła. DK zwraca szczególną uwagę na duchowość małżeńską, czyli dążenie do świętości w jedności ze współmałżonkiem. Chce pomóc małżonkom trwającym w związku sakramentalnym w budowaniu między innymi prawdziwej jedności małżeńskiej, która jednocześnie stwarza najlepsze warunki do dobrego wychowania dzieci w duchu chrześcijańskim. DK dąży do odnowy małżeństwa i rodziny poprzez wdrażanie do: 

życia Słowem Bożym, jako osobistego spotkania z Chrystusem, swoim Zbawicielem,

– Życia sakramentalnego, zwłaszcza eucharystycznego,

– Dawania świadectwa o swoim spotkaniu z Chrystusem w małżeństwie, rodzinie i wobec innych ludzi,

– Postawy służby we wspólnocie Kościoła, według otrzymanych darów.

Krąg tworzy od 4-7 małżeństw, najlepiej z jednej parafii, pragnących wspomagać się wzajemnie w dążeniu do budowania w swoich rodzinach domowego Kościoła. Małżeństwa gromadzą się w imię Chrystusa – dla Niego, aby Go wspólnie odnajdywać i trwać przy Nim w swoim życiu codziennym.

Kręgi rodzin pracują w cyklach rocznych. Spotkania miesięczne kręgów odbywają się od września do czerwca włącznie. Przez cały rok, a zwłaszcza w okresie wakacyjnym, odbywają się rekolekcje formacyjne. Szczególną rolę odgrywają rekolekcje 15-dniowe.